ശബ്ധം കേട്ട ഭാഗത്തേക്ക് ഞാന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
“ സാര് , ബസ്സ് കിട്ടാന് വൈകി അതാ കുറച്ചു ലേറ്റ് ആയി. ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങിയോ സാര് ? അവള് ചോദിച്ചു .
ശരം പോലെ ഉള്ള ഈ ചോദ്യം മാധവന് സര്നോട് ആരുന്നു.
ഉദിച്ചു വരുന്ന സൂര്യനെ പോലെ വളരെ മനോഹരമായ ഒരു കുഞ്ഞു പുഞ്ചിരിയുമായി നില്ക്കുന്ന അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ ഞാന് നോക്കി പക്ഷെ പച്ചക്കിളി അല്ല. മഞ്ഞക്കിളി ആണ്. ഒട്ടും ഭംഗിയില്ലാത്ത ഒരു മഞ്ഞ ചുരിദാര് .പക്ഷെ അവള്ക്കു ഒരു വിധം വെളുത്ത നിറം ഉള്ളതുകൊണ്ട് ആ ചുരിദാര് ഇണങ്ങുന്നുണ്ട് .കണ്ടു മറന്ന മുഖം .പക്ഷെ ഓര്മ്മ കിട്ടുന്നില്ല. ഒരു മിന്നായം പോലെ മനസ്സില് എന്തൊക്കയോ കടന്നു വന്നു.പക്ഷെ മാധവന് സാര് അവളോട് ക്ലാസ്സില് പോയി ഇരുന്നോളാന് പറഞ്ഞപ്പോള് ആണ് ഞാന് ഓര്ത്തത് ദൈവമേ അവര് എന്താണ് സംസാരിച്ചത്. ഞാന് എന്താ അത് കേള്ക്കാതെ പോയെ. അവള് പതിയെ നടന്നു ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോയി
എന്റെ മനസ്സില് ഒരു സമാധാനം ഉണ്ടാരുന്നു . എന്റെ സ്കൂളില് തന്നെ അവള്ക്കു അഡ്മിഷന് കിട്ടിയല്ലോ
“നീയും ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോ ഞാന് ഈ അഡ്മിഷന് രജിസ്റ്റര് ഒക്കെ എടുത്തുകൊണ്ടു ക്ലാസ്സിലേക്ക് വരാം ..ദേ അതാണ് ക്ലാസ്സ്”- ഒരു ഒറ്റ ശ്വാസത്തില് മാധവന് സാര് ഇതും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കൈ ചൂണ്ടി ഒരു വാതില് കാണിച്ചു. വരാന്തയുടെ ഏറ്റവും അവസാനം ആണ് ആ വാതില് ഒരു ജനലും കാണാം.
ഞാന് ആ വാതില് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. പക്ഷെ അവള് ആ വാതിലില് കൂടി അല്ലല്ലോ പോയെ.അപ്പൊ എന്റെ ക്ലാസ്സില് അല്ല അവള് ഞാന് മനസ്സില് ഓര്ത്തു
.ഒരു നിരാശ തോന്നിയെങ്കിലും പ്രേമത്തിന്റെ ഗന്ധം ആ നിരാശക്കു ഇല്ലാത്ത കൊണ്ടു നടന്നു ആ വാതിലൂടെ അകത്തു കയറി.
ഈശ്വരാ വീണ്ടും പരീക്ഷണമോ 45 -50 കുട്ടികള് ക്ലാസ്സില് ഉണ്ട് .പരിചയമുള്ള മുഖങ്ങള് അറിയാന് വെറുതെ ഒന്ന് പരതി .ഉവ്വ, ഉണ്ടല്ലോ കുറച്ചു ആള്ക്കാര്
അവരോടു ഒരു ഹായ് പറഞ്ഞു ഏറ്റവും ലാസ്റ്റ് ബെഞ്ചില് സ്ഥാനം പിടിച്ചു. എന്റെ അടുത്തിരുന്നവര് ഒക്കെ വളരെ ഗൌരവത്തോടെ ഇരിക്കുന്നു. കര്ത്താവെ ഈ കുഞ്ഞാടുകള് ഒക്കെ ജാഡ പാര്ട്ടിആണോ . പണി പാളി
വെറുതെ ഇരുന്നു ബുക്കില് ഓരോന്നു കുത്തി വരച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോ കണ്ണുകള് അറിയാതെ പെണ്കുട്ടികളുടെ ഭാഗത്തേക്ക് ഒന്ന് നീങ്ങി. കറുത്തതും വെളുത്തതും ആയ കുറെ സുന്ദരിമാര് ..കണ്ണ് ചുമ്മാ ഒന്ന് ഓടിച്ചു ഒരു സൈഡില് ദേ മഞ്ഞക്കിളി ആരോട് വര്ത്തമാനം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു .
പെട്ടന്ന് കതകു തുറന്നു മാധവന് സാര് കയറി വന്നു . സാറിന്റെ കൂടെ വെളുത്ത ഒരു ടീച്ചറും ഉണ്ട്.
“ഗുഡ് മോര്ണിംഗ് ഓള് ഓഫ് യു , എന്റെ പേര് മാധവന് കേമെസ്ട്രി ആണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്.ഇതു അമ്പിളി ടീച്ചര്.ഫിസിക്സ് ടീച്ചര് ആണ്. ഇന്നു മുതല് നിങ്ങള് പുതിയ ഒരു കോഴ്സ് പഠിക്കാന് തുടങ്ങുവാണല്ലോ.പല സ്ഥലം ആയകൊണ്ട് നിങ്ങള് നിങ്ങളെ ഒന്ന് പരിചയ പെടുത്തുക. നിങ്ങളുടെ പേരും സ്ഥലവും ഒന്ന് പറയുക . ശരി ,ഇവിടുന്നു തന്നെ തുടങ്ങിക്കോ"- എന്നും പറഞ്ഞു പെണ്കുട്ടികള് ഇരുന്ന മുന്നിരയിലെ ഏറ്റവും മൂലയില് ഇരുന്ന പെണ്കുട്ടിക്ക് നേരെ സാര് കൈ ചൂണ്ടി .
എട്ടിന്റെ പണി കിട്ടിയമാതിരി ആ പെണ്കുട്ടി പേടിയും നാണവും കലര്ന്ന മുഖവുമായി എഴുന്നേറ്റു .വളരെ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തില് എന്തോ പറഞ്ഞു . പക്ഷെ ആര്ക്കും ഒന്നും മനസിലായില്ല
“അങ്ങ് പുറകില് ഇരിക്കുന്നവര്ക്ക് കേള്ക്കാന് പറ്റില്ല. ഉറക്കെ പറയു കുട്ടി.”- അമ്പിളി ടീച്ചര് പറഞ്ഞു
“എന്റെ പേര് പ്രതിഭ, ഈ സ്കൂളിന്റെ പുറകിലാണ് വീട് -ആ കുട്ടി പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു
അങ്ങനെ ഓരോരുത്തര് അവരവരുടെ പേര് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. എന്റെ ആകാംഷ കൂടി. മഞ്ഞകിളിയുടെ പേര് അറിയാന് ഞാന് കാത്തിരുന്നു . കറങ്ങി തിരിഞ്ഞു അവളുടെ ഊഴം എത്തി.
മടിയില് വെച്ചിരുന്ന കറുത്ത ബാഗ് ഡസ്ക്ന്റെ മുകളില് വെച്ചു.എന്നിട്ട് എഴുന്നേറ്റു .ഒരു നേര്ത്ത സ്വരത്തില് പറഞ്ഞു-
“ എന്റെ പേരു ……………………………….
തുടരും
ഈ നോവലിനെ കുറിച്ചുള്ള നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങളും നിര്ദേശങ്ങളും കമന്റ് ബോക്സില് എഴുതുക
0 comments:
Post a Comment